บทที่ 227

“คุณมาร์ติเนซ ขอบคุณนะคะ”

ความรู้สึกขอบคุณที่โคลอี้มีต่อซอว์เยอร์นั้นมาจากใจจริง ในวินาทีนั้น เธอเห็นเขาเป็นเหมือนคนในครอบครัวคนหนึ่งจริงๆ

ซอว์เยอร์เพียงแค่ยิ้ม ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่เอ็นดูราวกับพ่อ “โคลอี้ ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรกับฉันขนาดนั้นหรอก ใครจะไปรู้ สักวันหนึ่งเราอาจจะได้มาเป็...